Sport Psychology & Wellness Coaching

trening mentalny// aktywność fizyczna// executive performance & wellnes coaching

Jak uzdrowić polskie związki sportowe?

Dodaj komentarz

„To paradoks ludzkiej psychologii, że rozpamiętujemy krytykę, ale reagujemy na pochwały. Krytyka sprawia, że stajemy się defensywni i oporni na zmiany, natomiast pochwały budują w nas pewność siebie i sprawiają, że chcemy się rozwijać”

Roberts et al. (2005)

Igrzyska w Londynie dobiegły końca. Gratuluje serdecznie olimpijskim medalistom oraz zawodnikom którzy bardzo ciężko pracowali przygotowując się do występów w Londynie!

Nadszedł czas podsumowań a wraz z nimi nadeszła fala niekończącej się krytyki. Czy warto porównywać i rozpatrywać przeszłość w nieskończoność? Tym bardziej, że już od dawna wiadomo, że w polskich związkach sportowych źle się dzieje. Media nieustannie nagłaśniają konflikty pomiędzy trenerami, zawodnikami, związkowcami i prezesami. Mam wrażenie, że zamiast rozwiązań nieustannie szukamy winnych! Zimowe Igrzyska w Soczi zbliżają się wielkimi krokami, a zmian w systemie nie widać.

Jakie jest zastosowanie psychologii sportu w przemianach organizacyjnych?

Pomimo, iż polscy sportowcy i trenerzy dopiero przyzwyczajają się do obecności psychologa sportu jako osoby odpowiedzialnej za przygotowanie mentalne to chciałabym również przyjrzeć się roli psychologa sportu jako koordynatora zmian organizacyjnych i promotora rozwoju związków sportowych. Pokuszę się również o stwierdzenie, iż w obliczu konfliktów z jakimi zmagają się polskie związki sportowe współpraca na poziomie organizacyjnym powinna być priorytetem.

Na przygotowanie mentalne sportowców składa się nie tylko ich indywidualna praca, ale również dynamika grupy i inne czynniki społeczne i organizacyjne, które należy brać pod uwagę dokonując analizy jakości wykonania sportowego. Według badań przeprowadzonych na olimpijczykach (Gould et al., 1999; Greenleaf et al., 2001), zawodnicy, którzy sprostali stawianym przed nimi oczekiwaniom bardzo często wskazywali na czynniki pozytywnie wpływające na ich występy jak np. udział w programach szkoleniowych, wsparcie ze strony sztabu szkoleniowego, wysokiej jakości treningi oraz pozytywne relacje z trenerem.  Z kolei zawodnicy, którzy zawiedli podczas igrzysk, częściej napotykali na swojej drodze problemy związane z organizacją, spójnością całego sztabu, doświadczali konfliktu z kadrą trenerską, odstępowali od planu działania, nie radzili sobie z presją mediów oraz mieli problemy z transportem i biletami na igrzyska dla rodziny i najbliższych

Zatem rola psychologa sportu współpracującego z zawodnikami nie może być ograniczana do poziomu indywidualnego, ale współpraca powinna sięgać  sztabu szkoleniowego i związku na poziomie organizacyjnym, aby zapewnić sportowcom jak najlepsze warunki rozwojowe i treningowe.

Podobnie jak współpraca z zawodnikiem, współpraca z organizacją rozpoczyna się od analizy potrzeb i ewaluacji stanu obecnego. Jest to proces ciągły i systematyczny. Na tym etapie ma miejsce obserwacja środowiska (organizacji), gromadzenie informacji za pomocą kwestionariuszy oraz ankiet i wywiadów z członkami związku. Należy wyjść z założenia, że każda osoba wchodząca w struktury organizacji w mniejszym lub większym stopniu dysponuje wiedzą przydatną w dokonywaniu zmian. Istotne jest również stworzenie platformy pozwalającej na swobodne wyrażanie opinii i pomysłów. Tworzony jest profil organizacji.  Równolegle do etapu analizy potrzeb ma miejsce etap edukacji i doradztwa.

Psycholog z roli ewaluatora przechodzi w rolę konsultanta  procesów zmian. Punktem kluczowym całego procesu, podobnie jak w pracy ze sportowcami, jest poparcie i zrozumienie zachodzących procesów przez członków organizacji. Psycholog sportu pomaga rozpocząć proces, wspiera i edukuje osoby działające, ale w żadnym wypadku nie krytykuje, nie ingeruje bezpośrednio w ich działania i nie narzuca zmian. Przyjęcie roli konsultanta przez psychologa sportu przynosi znacznie lepsze  i długoterminowe efekty, niż postawa „powiem wam co robić” („organizational empowerment approach” Smith and Johnson, 1990).

Należy pamiętać, że psycholog sportu w całym procesie nie odgrywa roli kluczowej, zupełnie niedopuszczalne jest aby stał się on aktywny politycznie w strukturach związku. Istotna jest również pełna dyskrecja i ostrożne operowanie zgromadzonymi informacjami, czyli stosowanie się do kodeksu etyki pracy psychologa bezwzględnie obowiązuje!

Osoby zainteresowane tematyką zapraszam do udziału w warsztatach

„WSPÓLNA WIZJA – BUDOWANIE OPTYMALNIE FUNKCJONUJĄCEJ ORGANIZACJI”

Warsztaty mają charakter interaktywny, a ich tematyka dopasowana zostanie do potrzeb Twojej organizacji. Wszelkie pytania proszę kierować na adres

konsultacje@psycholog-sportu.info

Pozdrawiam,

Dominika

Piśmiennictwo

Gould, D., Guinan, D., Greenleaf, C., Medbery, R., & Peterson, K. (1999). Factors affecting Olympic performance: perceptions of athletes and coaches from more and less successful teams. The Sport Psychologist, 13, 371–394.

Greenleaf, C., Gould, D., & Dieffenbach, K. (2001). Factors influencing Olympic performance: interviews with Atlanta and Nagano US Olympians. Journal of Applied Sport Psychology, 13, 154–184.

Roberts, L. M., Spreitzer, G., Dutton, J. Quinn, R. Heapy, E., & Barker, B. (2005). How to play to your strengths. Harvard Business Review series Managing Yourself

Smith, R. E., & Johnson, J. (1990). An organizational empowerment approach to consultation in professional baseball. The Sport Psychologist, 4, 347–357.

Autor: psychologsportu

Sport and Exercise Psychologist Executive Performance and Wellness Coach http://www.sppcoach.com/

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s